مردى به دنبال حكيمى هفتصد فرسنگ راه را پيمود تا از وى هفت كلمه بياموزد. چون بر او وارد شد گفت: من خدمت شما آمدم تا از علمى كه خدا به شما ارزانى كرده بهره ببرم پس از آسمان و آنچه سنگين تر از آن است، از زمين و آنچه از آن فراخ تر است، از سنگ و آنچه از آن سخت تر است، از آتش و آنچه از آن داغ تر است، از زمهرير و آنچه از آن سردتر است، از دريا و آنچه از آن غنى تر است و از يتيم و كسى كه از او خوارتر باشد مرا خبر بده؟ حكيم گفت: تهمت زدن به شخص پاك از آسمان ها سنگين تر است، حق گسترده تر از زمين است، دل قانع بى نيازتر از درياست، حرص و حسد سوزان تر از آتش است، حاجت بردن به پيش خويشاوند هرگاه برآورده نشود

مولای من یا صاحب الزمان چشم به راهم تا تو بیایی امسال بهار رابا عطر و بوی فاطمی آغاز می کنیم. مولای من امیدوارم کاری نکنم که موجبات ناراحتی شما و مادرتان فاطمه (س) را فراهم آورم. مرا ببخش که خواستم خوشحالتان کنم اما .... امر به معروف و نهی از منکر را ترک کردم ..... به راحتی دروغ از زبانم جاری شد و گفتم اشکالی ندارد دروغ مصلحتی است در حالی که نمی دانستم مصلحت را فقط خدا می داند... احترام و رفتارم با دیگران را منافع شخصی ام مشخص می کرد نه رضایت شما ... انسانها را بر اساس مدرکشان سنجیدم نه تقوایشان .... حرمتها را که از کعبه مهمتر بود شکاندم .... دلها را شکان

ابوذر غفاری: زمانى در آغاز روز در مسجد خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رسيدم و گفتم: اى رسول خدا! پدر و مادرم به فداى شما! مرا يك سفارشى كنيد كه خداوند مرا بدان نفعى رساند، حضرت فرمود: اى ابوذر! هر كس بميرد و در دلش ذرّه اى تكبّر باشد، بوى بهشت را استشمام نمى كند مگر اين كه پيشتر توبه كند. عرض كردم: اى رسول خدا! من زيبايى را دوست دارم، حتى دوست دارم بند تازيانه ام و دوال كفشم زيبا باشد. آيا از اين حالت، بيمِ كبر و خود پسندى مى رود؟ فرمود: دلت را چگونه مى يابى؟ عرض كردم: آن را شناساى حق و آرام گرفته بدو، مى يابم. فرمود: پس اين حالت، كِبر نيست. بلكه كبر، آن است كه حق را فرو گذارى و به ناحق